تایتل قالب body { -webkit-touch-callout: none; -webkit-user-select: none; -khtml-user-select: none; -moz-user-select: none; -ms-user-select: none; user-select: none; } طراحی سایت سئو قالب بیان
زیرا که آفتاب، تنهاترین حقیقت ِ شان بود ..


#مخاطب_ندارد

گستره ی حدسیاتتان را غلاف کنید.

___________________________________

می گوید بیا و انگار کن که هرگز اتفاقِ محیرالوقوع ای رخ نداده. که هرگز درباره چنین چیزی کلامی نگفته ام با تو. انگار که من، همان منِ سابق است و تو، همان تو ی پیشین.
بیا و هرآنچه بی اختیار بر زبان رانده ام از یاد ببر. مگذار آنچه گفته ام، تصویرِ قاب شده از ماهیّت م و خاطراتمان بر دیوارِ خیالت را خدشه دار کند. بگذر، و بگذار همه چیز، به سانِ گذشته باقی بماند.
می گویم چرا گمان می کنی فراموش کردنِ هرآنچه می گویی، برای من، به سادگیِ بیانِ جمله ی «فراموش کن» برای تو ست؟
به‌خداوندیِ خدا آنچنان از «فراموشی» سخن می‌گویی که گاه‌گداری حتی مشکوک می‌شوم به اینکه حتی باری، ذره ای، سعی در از یاد بردنِ کسی یا جمله ای، کرده باشی.
که می‌دانم تلاش کرده‌ای؛ بدجور هم مصرّانه تلاش کرده‌ای. که اگر نکرده بودی، پس تمامِ این مدت، از چه حرف می زدیم جز تلاش‌های -تاکنون- شکست‌خورده مان برای از یاد بردنِ خاطرات، احساسات، آدم‌ها؟ برای رفتن؟ برای جدایی؟
با این وجود، تو از چه‌چیز حرف می‌زنی؟ که را نصیحت می‌کنی وقتی که خودت سابقاً -و دائماً- حالِ مرا چشیده‌ای و می‌دانی که خواسته ات پوچ و برآورده ناشدنی‌ست؟ نه اینکه بگویم حرفهایت را از یاد نمی‌توانم برد چراکه از رخدادِ تلخ و غم انگیز و بی‌سابقه ای نشأت می‌گیرند؛ نه! اصلا.
تنها دلیل‌ش اینست که تک به تکِ جملاتت، دنج ترین کُنجِ ذهنِ شلوغم را تسخیر، و همان گوشه جا خوش کرده اند. که اگر بیشتر از آن‌قدری که تو حائز اهمیت میدانی‌شان، برایم مهم نباشند، کمتر از آن هم نیستند.
تو، خوفِ تغییرِ ذهنیّتِ من را در دل کاشته ای و نمی‌دانی اگر تصوراتِ من این‌قدر سست‌عنصر و بی‌ریشه و بادآورده بودند که با یک سخن، یک اتفاق، دستخوشِ تغییراتی چنین عمیق شوند، کاخ رویاهایم پیش از این هزاران بار فروریخته بود.
کسی که ذهنیّت‌ش راجع به دیگری، قرار باشد بدین سرعت متزلزل شود، منتظرِ بهانه نمی‌نشیند عزیزِ من! بهانه ها و استدلالاتِ احمقانه، هر لحظه که اراده کند آن کس را برای همیشه در ذهن و قلبش بمیراند، پیشِ رویش صف می‌کشند.
بُعدِ دیگری از روحیاتت اگر قرار بود برای من تمام کند تو را، تا به حال هزار بار تمام شده بودی. هزار بار در قلبم به خاک سپرده بودمت.
من از تو نخواستم همکلام ام شوی تا مجموعه ی دلایلم برای دوری جستن و انزجار ورزیدن به تو را تکمیل کنم جانم! که اگر قرار بود چنین کنم، هیچ تفاوتی با کسانی که از ترس‌ دوری‌شان سالها لب به سخن نگشودی و بغض هایت را فروخوردی که حالِ نزار ات را نبینند و نفهمند، نداشتم.
تو از «فراموشی» حرف می‌زنی و من به این می‌اندیشم که چه‌قدر می‌ توانی بی‌خبر باشی از احوالِ قبل و بعد از اینِ من؟ از چراییِ اینجا بودن و ماندنم؟ که اگر می توانستم چیزی را فراموش کنم، هرگز حتی رغبتی به شناختنت نداشتم. برای گوش سپردن به تو ست که اینجایم. نمی بینی؟!
من با همه چیز کنار آمده ام، سرپا ایستاده ام که مرهمِ غصه هایت باشم. «مرهم» که دردِ آدم را از یاد نمی برَد. می برَد؟!

 

شایا.قاف ۲۵ آبان ۹۶ ، ۰۲:۱۳ ۵ ۱ ۱۶۲

تماس برقرار شده (۵)

  • ع. ا.
    پنجشنبه ۲۵ آبان ۹۶ , ۱۷:۰۳
    «کسی که ذهنیّت‌ش راجع به دیگری، قرار باشد بدین سرعت متزلزل شود، منتظرِ بهانه نمی‌نشیند.»
    استاد لعل را می‌گشایید و مروارید غلتان است که هجوم می‌آورد.
    فنتیم 👊😎
    • author avatar
      شایا.قاف
      ۲۵ آبان ۹۶، ۲۳:۵۴
      خداوندگار گواه است که فرمایشِ جنابعالی به مراتب کمرشکن تر بود عالیجناب.
      ما بیشتر 😇👊💙
  • شایان
    چهارشنبه ۱ آذر ۹۶ , ۰۰:۲۹
    این طور فک میکنم که توو لحظه ی بیان مسئله یا به اشتراک گذاشتن حس شریکی باهاش ولی وقتی میگه میخوام فراموش کنی دیگه باید بیخیال شی. بیخیال بیخیال که نه ..ولی یه طور رفتار کنی که حس کنه یه نقطه امنی براش که اون طور که میخواد رفتار میکنی و میتونه بار بعد بهت پناه بیاره
    • author avatar
      شایا.قاف
      ۶ آذر ۹۶، ۰۰:۰۲
      این عکس العمل منطقیه؛ اگر بیخیال شدن، بتونه دردی رو دوا یا دست‌کم از شدتش کم کنه. اگر خواسته ی فرد مقابل از عذاب وجدانش نشات بگیره و اصرارش به فراموش شدنِ ماجرا به خاطر حس بد درونی و احساس گناه خودش باشه، فراموش کردنِ ماجرا یا نادیده گرفتنش امکان داره همه چیز رو نه بهتر که بدتر کنه. چون قطعا موضوع مهمی بوده که بیانش کرده و حتی عذاب وجدان تاثیرشو داره.
      کنار اومدن، اگر ممکن باشه، به نظر من احتمالا مثمر ثمر تر از فراموشی واقع می‌شه. ولی نظر شما هم درسته یقینا. فرد مقابل باید احساس امنیت کنه.:)

      +وبلاگ بینوا رو چه کردین باهاش؟!
  • شایان
    پنجشنبه ۱۶ آذر ۹۶ , ۰۰:۳۹
    غیرفعالش کردم چند روز..فعاله الان
  • شایان
    يكشنبه ۱۹ آذر ۹۶ , ۲۳:۱۷
    خب رمز از کجا بگیریم؟!
    • author avatar
      شایا.قاف
      ۱۹ آذر ۹۶، ۲۳:۵۲
      از خودم 😂😂
      نظر خصوصی میفرستم براتون.
       
  • آسو نویس
    پنجشنبه ۳۰ آذر ۹۶ , ۱۰:۲۶
    من رمز رو ازت گرفتم؟؟؟نگرفتم؟؟ :-حافظه ماهی
ارسال نظر آزاد است، اما اگر قبلا در بیان ثبت نام کرده اید می توانید ابتدا وارد شوید.
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی